Amerikaanse gokbedrijven aangeklaagd wegens verslavende app-ontwerpen

Amerikaanse gokbedrijven aangeklaagd wegens verslavende app-ontwerpen

Het Amerikaanse rechtssysteem wordt momenteel geconfronteerd met een golf aan rechtszaken tegen sportweddenschapsbedrijven. De beschuldiging: aanbieders zouden opzettelijk apps ontwerpen om spelers met verslavende neigingen uit te buiten. Deze nieuwe juridische strategie zou de branche fundamenteel kunnen veranderen. Eerder werden dergelijke rechtszaken vaak afgewezen wegens een gebrek aan zorgplicht. De focus verschuift nu naar het ontwerp van de apps zelf.

Whitney Ray Di Bona, advocaat en voorvechter van consumentenveiligheid bij Drugwatch, ziet een parallel met recente rechtszaken tegen socialemediagiganten. Ze hoopt dat dit zal leiden tot een toekomstige beweging van collectieve rechtszaken (class actions). De rechtbank van New Mexico achtte Meta reeds aansprakelijk voor een civiele boete van $375 miljoen, gerelateerd aan misleidende verklaringen over de veiligheid van online platforms.

Cijfers en feiten

Ongeveer 80 rechtszaken op staatsniveau verwijzen naar de Meta-uitspraak, wat mogelijk de weg effent voor vergelijkbare uitkomsten. Eisers zien gokapps als producten die opzettelijk zijn uitgerust met verslavende functies om gebruikers op de platforms te houden. Dit kan leiden tot emotionele distress, angst, depressie en zelfbeschadiging. Bovendien verliezen getroffen personen vaak aanzienlijke geldbedragen. Eisers Christopher Sage en Terry Thompson eisen bijvoorbeeld $2 miljoen van FanDuel en DraftKings in Pennsylvania. Deze aanbieders zouden samenwerken met de NFL en Genius Sports om een bekend verslavend product aan te bieden, met name in-play micro-weddenschappen.

Een andere belangrijke zaak betreft Daniel Arroyo tegen DraftKings en FanDuel in Massachusetts. Hij beweert ongeveer $160.000 te hebben verloren bij FanDuel en $20.000 bij DraftKings, en een gokverslaving te hebben ontwikkeld omdat FanDuel app-gegevens, zoals de bestede tijd aan weddenschappen, zou gebruiken om gepersonaliseerde algoritmen te creëren. Deze algoritmen bombardeerden hem vervolgens met gerichte meldingen en advertenties, wat aanzette tot verder wedden.

"Ze zeggen in feite dat de apps zelf producten zijn die opzettelijk zijn gemaakt met deze verslavende functies die deze gebruikers gevangen houden op de platforms, en hen vervolgens emotionele distress, angst, depressie, in sommige gevallen zelfbeschadiging, en uiteraard, veroorzaken dat deze mensen heel veel geld verliezen." - Whitney Ray Di Bona, Advocaat en Consumentenveiligheidsdeskundige bij Drugwatch

Gokbedrijven hebben nog niet gereageerd op de beschuldigingen. Hun advocaten stellen dat productaansprakelijkheidswetten niet van toepassing zijn omdat gokplatforms diensten zijn. Dit argument is niet succesvol geweest in Pennsylvania en Illinois.

Achtergrond

De recente golf aan rechtszaken richt zich voornamelijk op FanDuel en DraftKings, die samen ten minste 80% van de legale markt voor sportweddenschappen in de Verenigde Staten beheersen. Sinds de omverwerping van de Professional and Amateur Sports Protection Act in 2018, hebben gokbedrijven miljoenen uitgegeven aan het ontwerpen van apps om klanten te behouden, spelen 'wrijvingsloos' te maken en loyaliteit te bevorderen door een grotere nadruk op sociale ervaringen. Deze ontwikkelingen zouden echter nu averechts kunnen werken. De juridische acties tegen deze bedrijven kunnen aanzienlijke implicaties hebben voor app-ontwerp.

De Meta-zaak verschilde van de meeste gokrechtszaken omdat deze betrekking had op de uitbuiting van minderjarigen. Voor sportweddenschappen is de minimumleeftijd in de meeste Amerikaanse staten 21 jaar. Lance Oliver, advocaat bij Motley Rice, benadrukt de verhoogde verantwoordelijkheid voor aanbieders van verslavende producten. Hoewel sommige zaken minderjarigen betreffen, zijn de meeste eisers in de huidige gokrechtszaken volwassenen. Het valt nog te bezien of jury's dezelfde sympathie zullen tonen voor volwassen eisers als voor kinderen met onontwikkelde hersenen, wat vaak het geval is.

Wetten in Japan illustreren een andere benadering. Daar zal verhoogde aandacht worden besteed aan de preventie van online gokverslaving. In Duitsland, ondertussen, dagen 33 sportweddenschapslicentiehouders de deelstaat Hessen voor de rechter. Zij vinden de voorwaarden van de Duitse markt te restrictief, waaronder het stortingslimiet van €1.000 en beperkingen op in-play weddenschappen, en stellen dat dit spelers naar de zwarte markt drijft. In Wisconsin wordt ook een wetsvoorstel voor online sportweddenschappen ontwikkeld, dat kwesties als micro-weddenschappen en probleemgokken aanpakt.

Waarom het ertoe doet voor Duitse spelers

Spelersbescherming is ook in Duitsland een centraal thema. De Glücksspielstaatsvertrag 2021 (GlüStV 2021) introduceerde strikte regels, waaronder een maandelijks stortingslimiet van €1.000 en een inzetlimiet van €1 per spin voor online slots. Deze limieten worden gemonitord via het landelijke zelfuitsluitingssysteem LUGAS. Spelers die hun eigen limieten instellen of zichzelf uitsluiten, worden geblokkeerd bij alle gelicentieerde aanbieders. Deze maatregelen zijn bedoeld om spelers te beschermen tegen de gevaren van gokverslaving. De rechtszaken in de VS tonen echter aan dat de technische implementatie van spelersbeschermingsmaatregelen ook een cruciale rol speelt. Dergelijke juridische geschillen kunnen zich uitbreiden naar Europa, waardoor de druk op softwareontwikkelaars toeneemt om verslavingsbevorderende ontwerpen te vermijden. Voor Duitse spelers betekent dit dat hun gegevens worden beschermd bij GGL-gelicentieerde aanbieders. De strikte vereisten van de GlüStV 2021 zijn ontworpen om spelers te beschermen tegen excessieve verliezen en het risico op gokverslaving. De "gepersonaliseerde 'bonus' incentives en 'push' notificaties" die door Daniel Arroyo in de VS werden bekritiseerd, zijn bijvoorbeeld gereguleerd of verboden door veel GGL-gelicentieerde aanbieders in Duitsland om manipulatieve klantbetrokkenheid te beperken.

Wat het betekent voor door GGL gelicentieerde casino's

De Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder (GGL) verleent licenties aan en houdt toezicht op online gokaanbieders in Duitsland, en zorgt voor naleving van de GlüStV 2021. De huidige ontwikkelingen in de VS zouden de GGL er ook toe kunnen aanzetten om het ontwerp van gokapps nog nauwkeuriger te inspecteren. Nu al vormen de vereisten voor de preventie van gokverslaving een centraal onderdeel van de licentieverlening. Manipulatieve algoritmen of ontwerpen gericht op het uitbuiten van verslavingsmechanismen zijn strikt verboden. De GGL-whitelist toont alle legale aanbieders. Spelers mogen alleen bij deze aanbieders spelen om maximale bescherming te garanderen. Als de argumenten van de eisers in de VS standhouden, kan dit uiteindelijk invloed hebben op de vereisten voor softwareontwikkelaars en platformoperators wereldwijd. Zelfs als de Duitse regelgeving al erg streng is, kan de focus op app-ontwerp leiden tot verdere aanpassingen en nog gedetailleerdere richtlijnen.

"Ik ben er zeker van dat we waarschijnlijk veel echt interessante informatie zullen vinden over wat er achter de schermen is gebeurd met de mensen die deze apps hebben ontwikkeld en de beslissingen die zijn genomen en waarom ze die beslissingen hebben genomen." - Whitney Ray Di Bona, Advocaat en Consumentenveiligheidsdeskundige bij Drugwatch