Nederland: Kansspelbelastingverhoging mist omzetdoelen aanzienlijk

De verhoging van de kansspelbelasting door de Nederlandse overheid heeft de fiscale verwachtingen ernstig teleurgesteld. Prognoses van honderden miljoenen aan extra inkomsten zijn geslonken tot een fractie daarvan. Dit roept vragen op over de effectiviteit van hoge belastingen in de kansspelsector. Het toont aan dat een pure belastingverhoging, zonder rekening te houden met de totale markt, kan leiden tot ongewenste neveneffecten. Marktanalisten spreken van een belangrijke reality check voor Europese toezichthouders. Ook voor Duitsland kunnen hier belangrijke lessen uit worden getrokken. De sector moet deze casus nauwlettend volgen.

Cijfers en feiten

Nederland heeft de kansspelbelasting in twee fasen verhoogd: van 30.5% naar 34.2% in januari 2025, en vervolgens naar 37.8% in januari 2026. De Nederlandse fiscus verwachtte in 2025 een extra opbrengst van 108 miljoen euro en in 2026 216 miljoen euro. De feitelijke cijfers bleven ver achter bij deze verwachtingen. In 2025 werd er slechts 2 miljoen euro extra opgehaald. Voor 2026 wordt er naar schatting 57 miljoen euro verwacht. Ed Birkin, een analist, wijst erop dat het belastingtarief alleen niet de schuldige is van dit tekort. Nieuwe stortingslimieten, advertentiebeperkingen en het wegebben van de omzetpiek na het EK 2024 speelden allemaal een rol bij het krimpen van de belastbare basis.

Interessant genoeg leden ook landgebonden locaties hieronder. Het aantal bezoeken aan casino's en speelhallen daalde met ongeveer 11% op jaarbasis. Verschillende exploitanten wijten deze daling rechtstreeks aan de belastingverhoging en noemen het een factor bij sluitingen. Over het algemeen lijkt het erop dat belastingverhogingen niet altijd het gewenste effect bereiken waar overheden op hopen. Er waren ook enkele waarnemingen met betrekking tot de voorspellingsmarkten voor het WK. DR Congo was het meest gesteunde land om het WK niet te winnen. Frankrijk, Spanje en Portugal waren de meest gespeelde favorieten.

Achtergrond

De discussie over de juiste belastingheffing op kansspelen is een hardnekkig onderwerp in Europa. Veel landen experimenteren met verschillende benaderingen om enerzijds inkomsten te genereren en anderzijds spelersbescherming te waarborgen. De Nederlandse casus illustreert de complexiteit van deze taak. Excessieve belastingheffing kan spelers naar het ongereguleerde aanbod drijven. Dit zou zowel de spelersbescherming als de belastinginkomsten ondermijnen.

Dit aspect werd ook besproken op de iGB L!VE Africa Summit. Toezichthouders uit Nigeria, Zuid-Afrika en Kenia kwamen daar bijeen. Ook brancheorganisaties zoals het African Tax Administration Forum waren aanwezig. Een belangrijk onderwerp was duurzame belastingheffing en het kanaliseren van spelers naar de gereguleerde markt. Ed Birkin, die een belastingpanel modereerde op de top, stelde een scherpe vraag:

“Als exploitanten in sommige markten geruisloos punitieve belastingtarieven absorberen of vermijden, kan de sector dan elders nog geloofwaardig pleiten tegen hoge belastingen?” - Ed Birkin, Analist

Deze vraag blijft relevant voor de gehele wereldwijde kansspelindustrie.

Parallel daaraan heeft Ierland een nieuw vergunningenstelsel onder de Gaming and Lotteries Regulatory Authority of Ireland (GRAI), dat op 1 juli in werking is getreden. Momenteel verloopt 89% van de online weddenschappen via vergunninghouders. Het totale marktaandeel van het gelicentieerde aanbod is echter slechts 35%, aangezien alle andere iGaming offshore en ongereguleerd blijft. Dit benadrukt dat regulering niet alleen belastingen effectief moet beheren, maar ook de kanalisatie van spelers naar de legale markt. Platformproviders zoals Pragmatic Solutions zijn al live gegaan in Ierland. Zij ondersteunen exploitanten bij de overgang naar de gereguleerde markt.

Waarom het belangrijk is voor Duitse spelers

De Nederlandse casus dient als een waarschuwend voorbeeld met betrekking tot de mogelijke gevolgen van suboptimale kansspelregulering. In Duitsland is in 2021 het Staatsverdrag inzake kansspelen (GlüStV 2021) in werking getreden. Het doel hiervan was om de online kansspelmarkt te kanaliseren en de spelersbescherming te verbeteren. De Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder (GGL) is verantwoordelijk voor vergunningverlening en toezicht. Deze benaderingen zijn fundamenteel positief. Er zijn hier echter ook beperkingen die kunnen leiden tot een verschuiving naar de zwarte markt. Bijvoorbeeld de stortingslimiet van 1.000 euro per maand via het LUGAS-systeem, en de inzetlimiet van 1 euro per draai voor online gokkasten. Dergelijke beperkingen kunnen ertoe leiden dat spelers overstappen naar ongereguleerde aanbieders. Deze zogenaamde "grijze markt" casino's, vaak met licenties uit Malta (MGA) of Curaçao, bieden vaak hogere inzetlimieten en geen LUGAS-systeem. Hoewel dit op het eerste gezicht aantrekkelijker lijkt, brengt het aanzienlijke risico's met zich mee. In het geval van problemen is er onvoldoende spelersbescherming of juridische verhaalsmogelijkheid.

Wat het betekent voor casino's met een GGL-licentie

Voor casino's met een Duitse GGL-licentie zijn de ontwikkelingen in Nederland een belangrijk signaal. Het GlüStV 2021 hanteert een andere aanpak dan de Nederlandse belastingverhoging. Het richt zich op spelersbescherming en het kanaliseren van spelers naar gereguleerde aanbieders. De whitelist van de GGL is hierbij het centrale instrument. Spelers kunnen daar casino's vinden die voldoen aan de strenge Duitse eisen. Het succes van de Duitse regulering zal er in belangrijke mate van afhangen of men erin slaagt de zwarte markt in te dammen en tegelijkertijd een aantrekkelijk aanbod in de gereguleerde sector mogelijk te maken. Excessieve belastingheffing of overmatig strenge eisen, zoals in Nederland te zien is, zouden ook in Duitsland tot ongewenste effecten kunnen leiden. De GGL moet daarom zorgvuldig de balans bewaren tussen spelersbescherming, de aantrekkelijkheid van het legale aanbod en uiteraard de fiscale doelstellingen. De Nederlandse casus laat zien dat inkomsten kunnen lijden als het ecosysteem niet gedetailleerd genoeg wordt begrepen.